Even zijn er geen woorden meer. De tranen vloeien en zijn stem stokt. Het is stil in het kleine bakhuisje in de weilanden buiten Ede. Zo’n twintig mensen zitten dicht op elkaar, omringd door perzische tapijten, planten en warm licht dat langs de houten balken valt. Peter zit met zijn gitaar voor het publiek. Niemand lijkt haast te hebben om de stilte te doorbreken.
Het is een van de kwetsbaarste momenten van Goede Winter, een huiskamerconcert waarin Peter zijn publiek met muziek en verhalen meeneemt door twee moeilijke jaren uit zijn leven. Een avond waarop verdriet en dankbaarheid, muziek en stilte, kennissen, familie en vrienden samenkomen. Het is tekenend voor zijn fascinatie voor het leven in al zijn tegenstrijdigheden. Voor de schoonheid van het ongemak, de kracht van herkenning en het verlangen om mensen samen te brengen.
Peter is foto- en videograaf, muzikant, kunstenaar en zuurdesembakker die zich niet graag laat vangen in één beroep. Gedreven door een bijna onverzadigbare nieuwsgierigheid probeert hij de wereld te begrijpen door er middenin te staan. Het liefst leert hij door zelf te experimenteren, dingen uit elkaar te halen en nieuwe werelden te ontdekken.
Die nieuwsgierigheid bracht hem na zijn opleiding mediavormgeving aan het Cibap naar Californië, waar hij zich verdiepte in leiderschap en persoonlijke ontwikkeling. Toen hij tijdens de pandemie terugkeerde naar Nederland, vond hij een nieuwe liefde in de wereld van voedsel. Hij werkte als barista en bracht twee jaar door als ambachtelijk zuurdesembakker bij Jorisbrood. Daar groeide zijn fascinatie voor de herkomst van ons eten, de mensen die het produceren en de gemeenschappen die eromheen ontstaan.
In 2023 zocht Peter opnieuw naar ruimte voor zijn creativiteit en vond die achter de camera. Als zelfstandig foto- en videograaf begon hij te experimenteren met beeld als artistiek medium. Vanuit zijn liefde voor voeding, media en gemeenschap begon Peter halverwege 2025 Must & Stum, een mediaproductiebedrijf dat verhalen vertelt over de mensen en initiatieven achter ons voedselsysteem. Een onderneming die losstaat van zijn artistieke werk en die hij met trots ziet groeien, zonder haar authentieke karakter uit het oog te verliezen.
Toch beperkt zijn creativiteit zich niet tot de camera. Peters kunst krijgt vorm in artistieke fotografie en film, maar net zo goed in het klussen aan zijn huis, experimenteren met eten en zijn eerste pogingen tot het schrijven van muziek en poëzie. Of hij nu een beeld componeert, een brood bakt of een melodie zoekt, het maakproces is minstens zo belangrijk als het resultaat.
Contrast, zingeving, karakter, gemeenschap en natuur vormen terugkerende thema's in zijn werk. Peter is gefascineerd door de dingen waar mensen liever omheen praten. Geloof, twijfel, relaties en de soms behoorlijk ongemakkelijke zoektocht naar betekenis. Niet omdat hij de antwoorden heeft, maar omdat hij vermoedt dat we allemaal met vergelijkbare vragen rondlopen. Zijn kunst is een manier om die ervaringen tastbaar te maken en anderen uit te nodigen hun eigen vragen te stellen.
Die nieuwsgierigheid reikt verder dan zijn kunst. De afgelopen jaren reisde hij tweemaal door Amerika, niet zozeer om bezienswaardigheden af te vinken, maar om mensen te ontmoeten en hun verhalen te leren kennen. In het buitenland noemt hij is hij zelferkend antropoloog, gefascineerd door cultuur en de verschillende manieren waarop mensen hun leven vormgeven. Geloof blijft voor Peter een taal om zijn spiritualiteit te omschrijven, al zijn de vragen inmiddels minstens zo belangrijk geworden als de antwoorden.
Muziek speelt daarin een bijzondere rol. Met gitaar en piano als trouwe metgezellen zoekt hij naar manieren om verhalen en gevoelens over te brengen. Naast zijn persoonlijke concerten is hij heeft zijn uit hand gelopen grap hem op plekken gebracht als DJ en noemt hij zichzelf Party Peter.
Ondanks zijn werk in de media blijft het bakkersvak trekken. Daarom staat hij af en toe als freelance bakker met zijn handen in het deeg. Een welkome afwisseling tussen de digitale wereld en het tastbare ambacht. Zijn vrije tijd vult hij met muziek maken, films kijken, koken, culturele evenementen bezoeken en het bouwen van betekenisvolle relaties.
Want uiteindelijk komen zijn uiteenlopende interesses samen in een groter verlangen: een plek creëren waar voedsel, kunst, natuur en gemeenschap elkaar ontmoeten. Een open huis waar mensen kunnen eten, leren, muziek maken en het leven met elkaar delen. Voorlopig begint hij klein, door de cultuur die hij voor ogen heeft alvast te creëren in zijn eigen omgeving.
De afgelopen jaren brachten Peter dichter bij zijn identiteit. Hij leerde meer ruimte te geven aan zijn creativiteit, alledaagse zorgen los te laten en zijn vragen over zingeving te omarmen. Waar hij vroeger misschien vooral op zoek was naar antwoorden, lijkt hij tegenwoordig steeds meer vrede te vinden in het niet-weten.
